జగన్నాథాష్టకమ్
శ్లోకం 1:
కదాచిత్కాలిందీతటవిపినసంగీతకరవో
ముదా గోపీనారీవదనకమలాస్వాదమధుపః
రమాశంభుబ్రహ్మామరపతిగణేశార్చితపదో
జగన్నాథః స్వామీ నయనపథగామీ భవతు మే ....1
పదచ్ఛేదము:
కదాచిత్, కాలిందీ, తట, విపిన, సంగీత, కరవః, ముదా, గోపీ, నారీ, వదన, కమల, ఆస్వాద, మధుపః, రమా, శంభు, బ్రహ్మ, అమరపతి, గణేశ, అర్చిత, పదః, జగన్నాథః, స్వామీ, నయనపథగామీ, భవతు, మే
అన్వయము:
కదాచిత్ కాలిందీ తట విపిన సంగీత కరవః, ముదా గోపీ నారీ వదన కమల ఆస్వాద మధుపః, రమా శంభు బ్రహ్మ అమరపతి గణేశ అర్చిత పదః స్వామీ జగన్నాథః మే నయనపథగామీ భవతు.
ప్రతి పదార్థము:
కదాచిత్ = ఎప్పుడైనా, కాలిందీ = యమునా నది యొక్క, తట = ఒడ్డున ఉన్న, విపిన = అడవులలో, సంగీత = సంగీతంతో, కరవః = ఆనందించేవాడు, ముదా = సంతోషంగా, గోపీ = గోపికల యొక్క, నారీ = స్త్రీల యొక్క, వదన = ముఖాలనే, కమల = పద్మములలోని, ఆస్వాద = మకరందాన్ని ఆస్వాదించే, మధుపః = తుమ్మెద వంటివాడు, రమా = లక్ష్మీదేవిచే, శంభు = శివునిచే, బ్రహ్మ = బ్రహ్మచే, అమరపతి = దేవతల ప్రభువైన ఇంద్రునిచే, గణేశ = గణేశునిచే, అర్చిత = పూజింపబడిన, పదః = పాదములు కలవాడు, స్వామీ = అధిపతి అయిన, జగన్నాథః = జగన్నాథుడు, మే = నాకు, నయనపథగామీ = కనుల ముందు నిలబడేవాడు, భవతు = అగుగాక.
తాత్పర్యము:
ఎప్పుడూ యమునా నది ఒడ్డున ఉన్న వనాలలో సంగీతంతో ఆనందించేవాడు, సంతోషంగా గోపికల ముఖపద్మాలలోని మకరందాన్ని ఆస్వాదించే తుమ్మెద వంటివాడు, లక్ష్మి, శివుడు, బ్రహ్మ, దేవతల ప్రభువైన ఇంద్రుడు మరియు గణేశుడు చేత పూజింపబడే పాదాలు కలవాడు అయిన జగన్నాథుడు నా కనుల ముందు నిలబడుగాక.
విశేషములు:
ఈ శ్లోకంలో జగన్నాథుని యొక్క దివ్యమైన లీలలను వర్ణిస్తున్నారు. ఆయన యమునా నది తీరంలోని అడవుల్లో గోపికలతో కలిసి సంగీతాన్ని ఆస్వాదిస్తాడు. గోపికల ముఖాలు పద్మాలతో పోల్చబడ్డాయి, వాటిలోని మకరందాన్ని ఆస్వాదించే తుమ్మెదగా జగన్నాథుడు కీర్తించబడ్డాడు. లక్ష్మి, శివుడు, బ్రహ్మ వంటి గొప్ప దేవతలు కూడా ఆయన పాదాలను పూజిస్తారు. అటువంటి మహిమాన్వితుడైన జగన్నాథుడు తన కళ్ళ ముందు నిలబడాలని భక్తుడు ప్రార్థిస్తున్నాడు.
శ్లోకం 2:
భుజే సవ్యే వేణుం శిరసి శిఖిపింఛం కటితటే
దుకూలం నేత్రాంతే సహచరకటాక్షం విదధతే .
సదా శ్రీమద్వృందావనవసతిలీలాపరిచయో
జగన్నాథః స్వామీ నయనపథగామీ భవతు మే ....2
పదచ్ఛేదము:
భుజే, సవ్యే, వేణుం, శిరసి, శిఖిపింఛం, కటితటే, దుకూలం, నేత్రాంతే, సహచరకటాక్షం, విదధతే, సదా, శ్రీమత్, వృందావన, వసతి, లీలా, పరిచయః, జగన్నాథః, స్వామీ, నయనపథగామీ, భవతు, మే
అన్వయము:
సవ్యే భుజే వేణుం, శిరసి శిఖిపింఛం, కటితటే దుకూలం, నేత్రాంతే సహచర కటాక్షం విదధతే, సదా శ్రీమత్ వృందావన వసతి లీలా పరిచయః స్వామీ జగన్నాథః మే నయనపథగామీ భవతు.
ప్రతి పదార్థము:
సవ్యే = ఎడమ, భుజే = చేతిలో, వేణుం = వేణువును, శిరసి = తలపై, శిఖిపింఛం = నెమలి పింఛాన్ని, కటితటే = నడుమునకు, దుకూలం = పట్టు వస్త్రాన్ని, నేత్ర +అంతే = కన్నుల చివర, సహచర = స్నేహపూర్వకమైన, కటాక్షం = చూపును, విదధతే = కలిగి ఉన్నవాడు, సదా = ఎల్లప్పుడూ, శ్రీమత్ = అందమైన, వృందావన = బృందావనంలో, వసతి = నివసిస్తూ, లీలా = తన లీలలను, పరిచయః = చూపేవాడు, స్వామీ = అధిపతి అయిన, జగన్నాథః = జగన్నాథుడు, మే = నాకు, నయనపథగామీ = కనుల ముందు నిలబడేవాడు, భవతు = అగుగాక.
తాత్పర్యము:
ఎడమ చేతిలో వేణువును, తలపై నెమలి పింఛాన్ని, నడుముకు పట్టు వస్త్రాన్ని ధరించి, కన్నుల చివర స్నేహపూర్వకమైన చూపును కలిగి ఉన్నవాడు. ఎల్లప్పుడూ అందమైన బృందావనంలో నివసిస్తూ తన లీలలను చూపేవాడు అయిన జగన్నాథుడు నా కనుల ముందు నిలబడుగాక.
విశేషములు:
ఈ శ్లోకంలో జగన్నాథుని యొక్క రూప సౌందర్యాన్ని వర్ణిస్తున్నారు. ఆయన ఎడమ చేతిలో వేణువును ధరించి ఉంటాడు, తలపై నెమలి పింఛం ఉంటుంది, ఇది కృష్ణుని యొక్క గోపాలుని అవతారాన్ని గుర్తు చేస్తుంది. నడుముకు పట్టు వస్త్రం ఆయన గొప్పదనాన్ని సూచిస్తుంది. ఆయన చూపు ఎల్లప్పుడూ దయతో నిండి ఉంటుంది. ఆయన నిత్యం బృందావనంలో తన దివ్యమైన లీలలను ప్రదర్శిస్తూ ఉంటాడు. అటువంటి జగన్నాథుడు తన కళ్ళ ముందు సాక్షాత్కరించాలని భక్తుడు కోరుకుంటున్నాడు.
శ్లోకం 3:
మహాంభోధేస్తీరే కనకరుచిరే నీలశిఖరే
వసన్ ప్రాసాదాంతస్సహజబలభద్రేణ బలినా .
సుభద్రామధ్యస్థస్సకలసురసేవావసరదో
జగన్నాథః స్వామీ నయనపథగామీ భవతు మే .. 3 ..
పదచ్ఛేదము:
మహాంభోధేః, తీరే, కనకరుచిరే, నీలశిఖరే, వసన్, ప్రాసాదాంతః, సహజబలభద్రేణ, బలినా, సుభద్రామధ్యస్థః, సకలసురసేవావసరదః, జగన్నాథః, స్వామీ, నయనపథగామీ, భవతు, మే
అన్వయము:
మహాంభోధేః తీరే కనకరుచిరే నీలశిఖరే ప్రాసాదాంతః సహజబలభద్రేణ బలినా సుభద్రా మధ్యస్థః సకలసురసేవావసరదః వసన్ స్వామీ జగన్నాథః మే నయనపథగామీ భవతు.
ప్రతి పదార్థము:
మహాంభోధేః = గొప్ప సముద్రము యొక్క, తీరే = తీరంలో, కనకరుచిరే = బంగారు కాంతిని వెదజల్లే, నీలశిఖరే = నీల పర్వతంపై, ప్రాసాదాంతః = మందిరం లోపల, సహజ = తన సోదరుడు, బలభద్రేణ = బలభద్రునితో, బలినా = బలవంతుడైన, సుభద్రామధ్యస్థః = సుభద్ర మధ్యలో ఉండగా, సకల = సమస్త, సుర = దేవతల యొక్క, సేవా = సేవలను, అవసరదః = స్వీకరించే అవకాశం కలవాడు, వసన్ = నివసించేవాడు, స్వామీ = అధిపతి అయిన, జగన్నాథః = జగన్నాథుడు, మే = నాకు, నయనపథగామీ = కనుల ముందు నిలబడేవాడు, భవతు = అగుగాక.
తాత్పర్యము:
గొప్ప సముద్ర తీరంలో, బంగారు కాంతిని వెదజల్లే నీల పర్వతంపై ఉన్న మందిరంలో తన సహజ సోదరుడు బలవంతుడైన బలభద్రునితో కలిసి నివసించేవాడు. సుభద్ర మధ్యలో ఉండగా, సమస్త దేవతల సేవలను స్వీకరించే అవకాశం కలవాడు అయిన జగన్నాథుడు నా కనుల ముందు నిలబడుగాక.
విశేషములు:
ఈ శ్లోకంలో జగన్నాథుడు కొలువై ఉన్న ప్రదేశాన్ని వర్ణిస్తున్నారు. ఆయన ఒడిశాలోని పూరీలో గొప్ప సముద్ర తీరంలో ఉన్న నీలాద్రి పర్వతంపై బంగారు కాంతిని వెదజల్లే అందమైన మందిరంలో బలభద్రుడు మరియు సుభద్రతో కలిసి ఉంటాడు. ఆయన సమస్త దేవతలచే సేవింపబడతాడు. అటువంటి జగన్నాథుడు తన కళ్ళ ముందు దర్శనమివ్వాలని భక్తుడు ప్రార్థిస్తున్నాడు.
శ్లోకం 4:
కృపాపారావారాస్సజలజలదశ్రేణిరుచిరో
రమావాణీసౌమస్సురదమలపద్మోద్భవముఖైః
సురేంద్రైరారాధ్యః శ్రుతిగణశిఖాగీతచరితో
జగన్నాథః స్వామీ నయనపథగామీ భవతు మే ....4
పదచ్ఛేదము:
కృపా, పారావారః, సజల, జలద, శ్రేణి, రుచిరః, రమా, వాణీ, సౌమ్యః, సురద, అమల, పద్మోద్భవ, ముఖైః, సురేంద్రైః, ఆరాధ్యః, శ్రుతిగణ, శిఖా, గీత, చరితః, జగన్నాథః, స్వామీ, నయనపథగామీ, భవతు, మే
అన్వయము:
కృపా పారావారః, సజల జలద శ్రేణి రుచిరః, రమా వాణీ సౌమ్యః, సురద అమల పద్మోద్భవ ముఖైః సురేంద్రైః ఆరాధ్యః, శ్రుతిగణ శిఖా గీత చరితః స్వామీ జగన్నాథః మే నయనపథగామీ భవతు.
ప్రతి పదార్థము:
కృపా = దయకు, పారావారః = సముద్రం వంటివాడు, సజల = నీటితో నిండిన, జలద = మేఘాల యొక్క, శ్రేణి = వరుస వలె, రుచిరః = అందమైనవాడు, రమా = లక్ష్మీదేవికి, వాణీ = సరస్వతికి, సౌమ్యః = ప్రియమైనవాడు, సురద = దేవతల చేత, అమల = స్వచ్ఛమైన, పద్మోద్భవ = పద్మం నుండి పుట్టిన బ్రహ్మ, ముఖైః = మొదలైన వారిచే, సురేంద్రైః = దేవతలచే, ఆరాధ్యః = ఆరాధింపబడేవాడు, శ్రుతిగణ = వేదాల యొక్క, శిఖా = శిఖరములచే, గీత = కీర్తించబడిన, చరితః = చరిత్ర కలవాడు, స్వామీ = అధిపతి అయిన, జగన్నాథః = జగన్నాథుడు, మే = నాకు, నయనపథగామీ = కనుల ముందు నిలబడేవాడు, భవతు = అగుగాక.
తాత్పర్యము:
దయకు సముద్రం వంటివాడు, నీటితో నిండిన మేఘాల వరుస వలె అందమైనవాడు, లక్ష్మి మరియు సరస్వతికి ప్రియమైనవాడు, దేవతలు, స్వచ్ఛమైన పద్మం నుండి పుట్టిన బ్రహ్మ మొదలైన వారిచే ఆరాధింపబడేవాడు, వేదాల యొక్క శిఖరాలచే కీర్తించబడే చరిత్ర కలవాడు అయిన జగన్నాథుడు నా కనుల ముందు నిలబడుగాక.
విశేషములు:
ఈ శ్లోకంలో జగన్నాథుని యొక్క కరుణామయ స్వభావాన్ని మరియు గొప్పతనాన్ని వర్ణిస్తున్నారు. ఆయన దయకు అంతు లేదు, ఆయన నీటితో నిండిన మేఘాల వలె ఆకర్షణీయంగా ఉంటాడు. లక్ష్మి మరియు సరస్వతి ఆయనను ప్రేమిస్తారు. బ్రహ్మ మరియు ఇంద్రుడు వంటి దేవతలందరూ ఆయనను పూజిస్తారు. వేదాలు కూడా ఆయన గొప్ప చరిత్రను కీర్తిస్తాయి. అటువంటి దయాళువైన జగన్నాథుడు తన కళ్ళ ముందు సాక్షాత్కరించాలని భక్తుడు వేడుకుంటున్నాడు.
శ్లోకం 5:
రథారూఢో గచ్ఛన్ పథి మిలితభూదేవపటలైః
స్తుతిప్రాదుర్భావం ప్రతిపద ముపాకర్ణ్య సదయః .
దయాసింధుర్బంధుస్సకలజగతా సింధుసుతయా
జగన్నాథః స్వామీ నయనపథగామీ భవతు మే .. 5 ..
పదచ్ఛేదము:
రథారూఢః, గచ్ఛన్, పథి, మిలిత, భూదేవ, పటలైః, స్తుతి, ప్రాదుర్భావం, ప్రతిపదం, ఉపాకర్ణ్య, సదయః, దయాసింధుః, బంధుః, సకల, జగతాం, సింధుసుతయా, జగన్నాథః, స్వామీ, నయనపథగామీ, భవతు, మే
అన్వయము:
రథారూఢః గచ్ఛన్ పథి మిలితభూదేవపటలైః స్తుతిప్రాదుర్భావం ప్రతిపదం , ఉపాకర్ణ్య,సదయః దయాసింధుః,బంధుః, సింధుసుతయా సకల జగతాం స్వామీ జగన్నాథః మే నయనపథగామీ భవతు.
ప్రతి పదార్థము:
రథారూఢః = రథంపై కూర్చున్నవాడు, గచ్ఛన్ = వెళ్తూ, పథి = దారిలో, మిలిత = కలిసిన, భూదేవ = బ్రాహ్మణుల యొక్క, పటలైః = సమూహాల యొక్క, స్తుతి = స్తుతుల యొక్క, ప్రాదుర్భావం = ఆవిర్భావాన్ని, ప్రతిపదం = ప్రతి అడుగులోనూ, ఉపాకర్ణ్య = వింటూ, సదయః = దయతో కూడినవాడు, దయాసింధుః = దయకు సముద్రం వంటివాడు, బంధుః = బంధువు, సింధుసుతయా = సముద్రపు కుమార్తె అయిన లక్ష్మీదేవికి ప్రియమైనవాడు, సకల = సమస్త, జగతాం = లోకాలకు ,స్వామీ = అధిపతి అయిన, జగన్నాథః = జగన్నాథుడు, మే = నాకు, నయనపథగామీ = కనుల ముందు నిలబడేవాడు, భవతు = అగుగాక.
తాత్పర్యము:
రథంపై కూర్చుని వెళ్తూ దారిలో కలిసిన బ్రాహ్మణుల సమూహాల యొక్క స్తుతులను ప్రతి అడుగులోనూ దయతో వినేవాడు. దయకు సముద్రం వంటివాడు, సముద్రపు కుమార్తె అయిన లక్ష్మికి ప్రియమైనవాడు, సమస్త లోకాలకు బంధువు అయిన జగన్నాథుడు నా కనుల ముందు నిలబడుగాక.
విశేషములు:
ఈ శ్లోకంలో జగన్నాథుని యొక్క రథయాత్రను మరియు భక్తులపై ఆయనకున్న కరుణను వర్ణిస్తున్నారు. రథంపై ఊరేగుతున్నప్పుడు, దారిలో కలిసిన బ్రాహ్మణులు చేసే స్తుతులను ఆయన దయతో వింటాడు. ఆయన దయకు సాగరం వంటివాడు, లక్ష్మీదేవికి ప్రియమైన భర్త మరియు సమస్త లోకాలకు బంధువు. అటువంటి కరుణామయుడైన జగన్నాథుడు తన కళ్ళ ముందు దర్శనమివ్వాలని భక్తుడు ప్రార్థిస్తున్నాడు.
శ్లోకం 6:
పరబ్రహ్మాపీడః కువలయదలోత్ఫుల్లనయనో
నివాసీ నీలాద్రౌ నిహితచరణోఽనంతశిరసి .
రసానందో రాధాసరసవపురాలింగనసఖో
జగన్నాథః స్వామీ నయనపథగామీ భవతు మే .. 6 ..
పదచ్ఛేదము:
పరబ్రహ్మాపీడః, కువలయ, దల, ఉత్ఫుల్ల, నయనః, నివాసీ, నీలాద్రౌ, నిహిత, చరణః, అనంత, శిరసి, రసానందః, రాధా, సరస, వపుః, ఆలింగన, సఖః, జగన్నాథః, స్వామీ, నయనపథగామీ, భవతు, మే
అన్వయము:
పరబ్రహ్మాపీడః, కువలయ దల ఉత్ఫుల్ల నయనః, నీలాద్రౌ నివాసీ, అనంత శిరసి నిహిత చరణః, రసానందః, రాధా సరస వపుః ఆలింగన సఖః స్వామీ జగన్నాథః మే నయనపథగామీ భవతు.
ప్రతి పదార్థము:
పరబ్రహ్మాపీడః = పరబ్రహ్మ స్వరూపుడు, కువలయ = నల్ల కలువ యొక్క, దల = రేకుల వలె, ఉత్ఫుల్ల = వికసించిన, నయనః = కన్నులు కలవాడు, నివాసీ = నివసించేవాడు, నీలాద్రౌ = నీలాద్రిలో, నిహిత = ఉంచబడిన, చరణః = పాదాలు కలవాడు, అనంత = అనంతమైన ఆదిశేషుని యొక్క, శిరసి = శిరస్సుపై, రసానందః = ఆనంద స్వరూపుడు, రాధా = రాధ యొక్క, సరస = రసభరితమైన, వపుః = శరీరాన్ని, ఆలింగన = ఆలింగనం చేసుకున్న, సఖః = స్నేహితుడు, స్వామీ = అధిపతి అయిన, జగన్నాథః = జగన్నాథుడు, మే = నాకు, నయనపథగామీ = కనుల ముందు నిలబడేవాడు, భవతు = అగుగాక.
తాత్పర్యము:
పరబ్రహ్మ స్వరూపుడు, నల్ల కలువ రేకుల వలె వికసించిన కన్నులు కలవాడు, నీలాద్రిలో నివసించేవాడు, అనంతమైన ఆదిశేషునిపై తన పాదాలను ఉంచినవాడు. ఆనంద స్వరూపుడు, రాధ యొక్క రసభరితమైన శరీరాన్ని ఆలింగనం చేసుకున్న స్నేహితుడు అయిన జగన్నాథుడు నా కనుల ముందు నిలబడుగాక.
విశేషములు:
ఈ శ్లోకంలో జగన్నాథుని యొక్క దివ్యమైన స్వరూపాన్ని మరియు ఆయన యొక్క సంబంధాలను వర్ణిస్తున్నారు. ఆయన పరబ్రహ్మ స్వరూపుడు, ఆయన కళ్ళు వికసించిన నల్ల కలువ రేకుల వలె అందంగా ఉంటాయి. ఆయన నీలాద్రిలో నివసిస్తాడు మరియు అనంతమైన ఆదిశేషునిపై తన పాదాలను ఉంచుతాడు. ఆయన ఆనందానికి నిధి మరియు రాధారాణిని ఆలింగనం చేసుకున్న ప్రియమైన స్నేహితుడు. అటువంటి జగన్నాథుడు తన కళ్ళ ముందు సాక్షాత్కరించాలని భక్తుడు కోరుకుంటున్నాడు.
శ్లోకం 7:
న వై ప్రార్థ్యం రాజ్యం న చ కనకతాం భోగవిభవం
న యాచేఽహం రమ్యాం నిఖిలజనకామ్యాం వరవధూం .
సదా కాలే కాలే ప్రమథపతినా గీతచరితో
జగన్నాథః స్వామీ నయనపథగామీ భవతు మే .. 7 ..
శ్లోకం 7:
న వై ప్రార్థ్యం రాజ్యం న చ కనకతాం భోగవిభవం న యాచేఽహం రమ్యాం నిఖిలజనకామ్యాం వరవధూం . సదా కాలే కాలే ప్రమథపతినా గీతచరితో జగన్నాథః స్వామీ నయనపథగామీ భవతు మే .. 7 ..
అన్వయము:
అహం రాజ్యం న వై ప్రార్థ్యం, కనకతాం భోగవిభవం చ న, రమ్యాం నిఖిలజనకామ్యాం వరవధూం న యాచే. సదా కాలే కాలే ప్రమథపతినా గీతచరితః స్వామీ జగన్నాథః మే నయనపథగామీ భవతు.
ప్రతి పదార్థము:
అహం = నేను, రాజ్యం = రాజ్యాన్ని, న వై = నిశ్చయంగా కాదు, ప్రార్థ్యం = ప్రార్థించబడేది (కోరేది), కనకతాం = బంగారాన్ని, భోగవిభవం = భోగభాగ్యాలను, చ = మరియు, న = కోరను, రమ్యాం = అందమైన, నిఖిలజనకామ్యాం = సమస్త ప్రజలచే కోరబడే, వరవధూం = ఉత్తమ భార్యను, న యాచే = నేను కోరడం లేదు, సదా = ఎల్లప్పుడూ, కాలే కాలే = ప్రతి కాలంలో, ప్రమథపతినా = శివునిచే, గీత = కీర్తించబడిన, చరితః = చరిత్ర కలవాడు, స్వామీ = అధిపతి అయిన, జగన్నాథః = జగన్నాథుడు, మే = నాకు, నయనపథగామీ = కనుల ముందు నిలబడేవాడు, భవతు = అగుగాక.
తాత్పర్యము:
నేను రాజ్యాన్ని కోరడం లేదు, బంగారాన్ని లేదా భోగభాగ్యాలను కోరడం లేదు. అందమైన, అందరిచే కోరబడే ఉత్తమ భార్యను కూడా నేను అడగడం లేదు. ఎల్లప్పుడూ, ప్రతి కాలంలో శివునిచే కీర్తించబడే చరిత్ర కలవాడు అయిన జగన్నాథుడు నా కనుల ముందు నిలబడుగాక.
విశేషాలు
ఈ శ్లోకంలో భక్తుడు తన కోరికలను వివరిస్తున్నాడు. అతడు రాజ్యం, సంపదలు లేదా అందమైన భార్యను కోరుకోవడం లేదు. అతడు కేవలం జగన్నాథుని యొక్క దర్శనాన్ని మాత్రమే కోరుకుంటున్నాడు, ఎవరి చరిత్రను శివుడు కూడా కీర్తిస్తాడో. అటువంటి జగన్నాథుడు తన కళ్ళ ముందు నిలబడాలని భక్తుడు నిష్కామంగా ప్రార్థిస్తున్నాడు.
శ్లోకం 8:
హర త్వం సంసారం ద్రుతతరమసారం సురపతే
హర త్వం పాపానాం వితతిమపరాం యాదవపతే
అహో దీనానాథం నిహితమచలం నిశ్చితపదం
జగన్నాథః స్వామీ నయనపథగామీ భవతు మే .. 8 ..
పదచ్ఛేదము:
హర, త్వం, సంసారం, ద్రుతతరం, అసారం, సురపతే, హర, త్వం, పాపానాం, వితతిం, అపరాం, యాదవపతే, అహో, దీనానాథం, నిహితం, అచలం, నిశ్చితపదం, జగన్నాథః, స్వామీ, నయనపథగామీ, భవతు, మే
అన్వయము:
సురపతే, త్వం ద్రుతతరం అసారం సంసారం హర. యాదవపతే, త్వం అపరాం పాపానాం వితతిం హర. అహో దీనానాథం నిహితం అచలం నిశ్చితపదం స్వామీ జగన్నాథః మే నయనపథగామీ భవతు.
ప్రతి పదార్థము:
సురపతే = ఓ దేవతల ప్రభువా, త్వం = నీవు, ద్రుతతరం = త్వరగా, అసారం = సారహీనమైన, సంసారం = సంసారాన్ని, హర = తొలగించు, యాదవపతే = ఓ యాదవ ప్రభువా, త్వం = నీవు, అపరాం = అంతులేని, పాపానాం = పాపాల యొక్క, వితతిం = విస్తారమైన సమూహాన్ని, హర = నాశనం చేయి, అహో = ఆశ్చర్యం, దీనానాథం = దీనులకు నాధుడైన, నిహితం = ఉంచబడిన, అచలం = స్థిరమైన, నిశ్చితపదం = నిశ్చలమైన పాదాలు కలవాడు, స్వామీ = అధిపతి అయిన, జగన్నాథః = జగన్నాథుడు, మే = నాకు, నయనపథగామీ = కనుల ముందు నిలబడేవాడు, భవతు = అగుగాక.
తాత్పర్యము:
ఓ దేవతల ప్రభువా, ఈ సారహీనమైన సంసారాన్ని త్వరగా తొలగించు. ఓ యాదవ ప్రభువా, నా పాపాల యొక్క విస్తారమైన సమూహాన్ని నాశనం చేయి. దీనులకు నాధుడైన, స్థిరమైన మరియు నిశ్చలమైన పాదాలు కలవాడు అయిన జగన్నాథుడు నా కనుల ముందు నిలబడుగాక.
విశేషములు:
ఈ శ్లోకంలో భక్తుడు జగన్నాథునిని సంసార బంధాల నుండి విముక్తి కలిగించమని మరియు తన పాపాలను క్షమించమని ప్రార్థిస్తున్నాడు. ఆయన దీనులకు ఆశ్రయం మరియు స్థిరమైన పాదాలు కలవాడు. అటువంటి జగన్నాథుడు తన కళ్ళ ముందు సాక్షాత్కరించాలని భక్తుడు అత్యంత భక్తితో వేడుకుంటున్నాడు.
No comments:
Post a Comment