పాండురంగాష్టకం – ( 09 శ్లోకాలు)

 

శ్రీ శంకరాచార్య స్తోత్ర సర్వస్వమ్ –

                                                పాండురంగాష్టకం –     ( 09 శ్లోకాలు)

                          ( పదవిభాగము, అన్వయము, ప్రతి పదార్థము, తాత్పర్యము,విశేషములతో)

                                                                                            -ఆచార్య తాడేపల్లి పతంజలి

---

ఈ పాండురంగాష్టకం పండరీపురంలోని పాండురంగ విఠలుడిని స్తుతిస్తుంది. భీమా నది తీరాన వెలసిన ఆ స్వామి దివ్య రూపాన్ని, మహిమలను, భక్తుల పట్ల ఆయన కరుణను ఈ స్తోత్రం వర్ణిస్తుంది.

---

శ్లోకం 1:

మహాయోగపీఠే తటే భీమరథ్యా

వరం పుండరీకాయ దాతుం మునీంద్రైః .

సమాగత్య తిష్ఠంతమానందకందం

పరబ్రహ్మలింగం భజే పాండురంగం .. 1..

పదవిభాగము:

మహాయోగపీఠే, తటే, భీమరథ్యాః, వరం, పుండరీకాయ, దాతుం, మునీంద్రైః, సమాగత్య, తిష్ఠంతం, ఆనందకందం, పరబ్రహ్మలింగం, భజే, పాండురంగం.

అన్వయము:

భీమరథ్యాః తటే మహాయోగపీఠే, పుండరీకాయ వరం దాతుం మునీంద్రైః సమాగత్య తిష్ఠంతం, ఆనందకందం, పరబ్రహ్మలింగం పాండురంగం భజే.

ప్రతి పదార్థము:

భీమరథ్యాః = భీమా నది యొక్క, తటే = తీరమునందు, మహాయోగపీఠే = గొప్ప యోగపీఠమునందు, పుండరీకాయ = పుండరీకునకు, వరం = వరమును, దాతుం = ఇచ్చుటకు, మునీంద్రైః = మునులలో శ్రేష్ఠులచే, సమాగత్య = వచ్చి, తిష్ఠంతం = నివసించియున్న, ఆనందకందం = ఆనందమునకు మూలమైన, పరబ్రహ్మలింగం = పరబ్రహ్మ స్వరూపమైన, పాండురంగం = పాండురంగని, భజే = భజించుచున్నాను.

తాత్పర్యము:

భీమా నది తీరమున ఉన్న గొప్ప యోగపీఠమునందు, పుండరీకునకు వరము ప్రసాదించుటకు మునులచే సేవింపబడుచు, ఆనందమునకు మూలమై, పరబ్రహ్మ స్వరూపమైన పాండురంగని నేను భజించుచున్నాను.

విశేషములు:

ఈ శ్లోకం పండరీపుర క్షేత్ర మాహాత్మ్యాన్ని, అక్కడ వెలసిన పాండురంగని దివ్యత్వాన్ని వర్ణిస్తుంది. భీమా నది (భీమరథి) తీరాన ఉన్న పండరీపురం ఒక గొప్ప యోగపీఠంగా ప్రసిద్ధి చెందింది. పుండరీకుడు అనే భక్తుని కోరిక మేరకు పరమాత్మ అక్కడ నిలిచి ఉన్నాడని ప్రతీతి.

---

శ్లోకం 2:

తటిద్వాససం నీలమేఘావభాసం

రమామందిరం సుందరం చిత్ప్రకాశం .

వరం త్విష్టకాయాం సమన్యస్తపాదం

పరబ్రహ్మలింగం భజే పాండురంగం .. 2..

పదవిభాగము:

తటిద్వాససం, నీలమేఘావభాసం, రమామందిరం, సుందరం, చిత్ప్రకాశం, వరం, త్విష్టకాయాం (తు + ఇష్టకాయాం), సమన్యస్తపాదం, పరబ్రహ్మలింగం, భజే, పాండురంగం.

అన్వయము:

తటిద్వాససం, నీలమేఘావభాసం, రమామందిరం, సుందరం, చిత్ప్రకాశం, ఇష్టకాయాం సమన్యస్తపాదం వరం పరబ్రహ్మలింగం పాండురంగం భజే.

ప్రతి పదార్థము:

తటిద్వాససం = మెరుపుల వంటి వస్త్రములు కలవాడు (పసుపు పచ్చని పీతాంబరధారి), నీలమేఘావభాసం = నీల మేఘము వంటి కాంతి కలవాడు, రమామందిరం = లక్ష్మీదేవికి నిలయమైనవాడు, సుందరం = అత్యంత సుందరుడు, చిత్ప్రకాశం = జ్ఞాన కాంతిచే ప్రకాశించువాడు, ఇష్టకాయాం = ఇటుకపై, సమన్యస్తపాదం = చక్కగా ఉంచబడిన పాదములు కలవాడు, వరం = శ్రేష్ఠుడైన, పరబ్రహ్మలింగం = పరబ్రహ్మ స్వరూపమైన, పాండురంగం = పాండురంగని, భజే = భజించుచున్నాను.

తాత్పర్యము:

మెరుపు వస్త్రాలు ధరించి, నీలమేఘంలా ప్రకాశిస్తూ, లక్ష్మీదేవికి నిలయమై, సుందరంగా, జ్ఞాన కాంతిని వెదజల్లుతూ, ఇటుకపై పాదాలుంచి నిలబడియున్న పరబ్రహ్మ స్వరూపుడైన పాండురంగని నేను భజించుచున్నాను.

విశేషములు:

ఈ శ్లోకం పాండురంగని స్వరూప లక్షణాలను వర్ణిస్తుంది. ఆయన మెరుపులాంటి వస్త్రాలు, నీలమేఘ వర్ణం, లక్ష్మీదేవితో కూడి ఉండటం, జ్ఞాన స్వరూపం, ఇటుకపై నిలిచి ఉండటం అనేవి ఆయన విశేష లక్షణాలు.

---

శ్లోకం 3:

ప్రమాణం భవాబ్ధేరిదం మామకానాం

నితంబః కరాభ్యాం ధృతో యేన తస్మాత్ .

విధాతుర్వసత్యై ధృతో నాభికోశః

పరబ్రహ్మలింగం భజే పాండురంగం .. 3..

పదవిభాగము:

ప్రమాణం, భవాబ్ధేః (భవ + అబ్ధేః), ఇదం, మామకానాం, నితంబః, కరాభ్యాం, ధృతః, యేన, తస్మాత్, విధాతుః, వసత్యై, ధృతః, నాభికోశః, పరబ్రహ్మలింగం, భజే, పాండురంగం.

అన్వయము:

యేన కరాభ్యాం భవాబ్ధేః ప్రమాణం ఇదం మామకానాం నితంబః ధృతః, తస్మాత్ విధాతుః వసత్యై నాభికోశః ధృతః, తం పరబ్రహ్మలింగం పాండురంగం భజే.

ప్రతి పదార్థము:

యేన = ఏ దేవునిచే, కరాభ్యాం = రెండు చేతులతో, భవాబ్ధేః = సంసార సముద్రమునకు, ప్రమాణం = కొలత అయిన, ఇదం = ఈ, మామకానాం = నా యొక్క (భక్తులైనవారికి), నితంబః = నడుము (నడుము వరకు నీళ్లు ఉన్నాయని సూచించునట్లు), ధృతః = పట్టుకొనబడినదో, తస్మాత్ = అందువలన (లేదా అతని), విధాతుః = బ్రహ్మ యొక్క, వసత్యై = నివాసము కొరకు, నాభికోశః = నాభి కమలము, ధృతః = ధరింపబడినదో, పరబ్రహ్మలింగం = పరబ్రహ్మ స్వరూపమైన, పాండురంగం = పాండురంగని, భజే = భజించుచున్నాను.

తాత్పర్యము:

ఏ దేవుడు సంసార సముద్రమునకు ప్రమాణంగా తన నడుమును రెండు చేతులతో పట్టుకొని ఉన్నాడో (భక్తుల పట్ల సంసార సముద్రము మోకాలిలోతు మాత్రమే అని సూచించుటకు), మరియు ఏ దేవుని నాభి కమలము బ్రహ్మకు నివాసముగా ఉన్నదో, అట్టి పరబ్రహ్మ స్వరూపమైన పాండురంగని నేను భజించుచున్నాను.

విశేషములు:

ఈ శ్లోకం పాండురంగని నిలబడి ఉన్న భంగిమ వెనుకనున్న ఆధ్యాత్మిక అర్ధాన్ని వివరిస్తుంది. ఆయన రెండు చేతులతో తన నడుమును పట్టుకొని ఉండటం, సంసార సముద్రం తన భక్తులకు నడుము లోతు మాత్రమే అని, సులభంగా దాటవచ్చని సూచిస్తుంది. అలాగే, ఆయన నాభి నుండి బ్రహ్మ పుట్టడం సృష్టికర్తకు ఆయనే ఆధారం అని తెలుపుతుంది.

---

శ్లోకం 4:

స్ఫురత్కౌస్తుభాలంకృతం కంఠదేశే

శ్రియా జుష్టకేయూరకం శ్రీనివాసం .

శివం శాంతమీడ్యం వరం లోకపాలం

పరబ్రహ్మలింగం భజే పాండురంగం .. 4..

పదవిభాగము:

స్ఫురత్కౌస్తుభాలంకృతం, కంఠదేశే, శ్రియా, జుష్టకేయూరకం, శ్రీనివాసం, శివం, శాంతం, ఈడ్యం, వరం, లోకపాలం, పరబ్రహ్మలింగం, భజే, పాండురంగం.

అన్వయము:

కంఠదేశే స్ఫురత్కౌస్తుభాలంకృతం, శ్రియా జుష్టకేయూరకం, శ్రీనివాసం, శివం, శాంతం, ఈడ్యం, వరం, లోకపాలం పరబ్రహ్మలింగం పాండురంగం భజే.

ప్రతి పదార్థము:

కంఠదేశే = కంఠము నందు, స్ఫురత్కౌస్తుభాలంకృతం = ప్రకాశించుచున్న కౌస్తుభమణిచే అలంకరింపబడినవాడు, శ్రియా = లక్ష్మీదేవితో, జుష్టకేయూరకం = కూడిన కేయూరములు (బాహుబంధములు) కలవాడు, శ్రీనివాసం = లక్ష్మీదేవికి నిలయమైనవాడు, శివం = మంగళకరుడు, శాంతం = శాంతుడు, ఈడ్యం = స్తుతింపదగినవాడు, వరం = శ్రేష్ఠుడైనవాడు, లోకపాలం = లోకములను పాలించువాడు, పరబ్రహ్మలింగం = పరబ్రహ్మ స్వరూపమైన, పాండురంగం = పాండురంగని, భజే = భజించుచున్నాను.

తాత్పర్యము:

కంఠమునందు ప్రకాశించుచున్న కౌస్తుభమణిచే అలంకరింపబడి, లక్ష్మీదేవితో కూడిన బాహుబంధములు కలిగి, లక్ష్మీనివాసుడై, మంగళకరుడై, శాంతుడై, స్తుతింపదగినవాడై, శ్రేష్ఠుడై, లోకపాలకుడైన పరబ్రహ్మ స్వరూపుడైన పాండురంగని నేను భజించుచున్నాను.

విశేషములు:

ఈ శ్లోకం పాండురంగని దివ్యమైన ఆభరణాలను, ఆయన గుణాలను వర్ణిస్తుంది. కౌస్తుభమణి, కేయూరాలు ఆయన ఐశ్వర్యాన్నీ, ఆయన శ్రీనివాసుడు కావడం లక్ష్మీపతిత్వాన్ని సూచిస్తాయి. ఆయన శివుడు, శాంతుడు, ఈడ్యుడు, లోకపాలకుడు కావడం ఆయన సర్వశక్తిమత్తతను తెలియజేస్తాయి.

---

శ్లోకం 5:

శరచ్చంద్రబింబాననం చారుహాసం

లసత్కుండలాక్రాంతగండస్థలాంతం .

జపారాగబింబాధరం కంజనేత్రం

పరబ్రహ్మలింగం భజే పాండురంగం.. 5..

పదవిభాగము:

శరచ్చంద్రబింబాననం, చారుహాసం, లసత్కుండలాక్రాంతగండస్థలాంతం, జపారాగబింబాధరం, కంజనేత్రం, పరబ్రహ్మలింగం, భజే, పాండురంగం.

అన్వయము:

శరచ్చంద్రబింబాననం, చారుహాసం, లసత్కుండలాక్రాంతగండస్థలాంతం, జపారాగబింబాధరం, కంజనేత్రం పరబ్రహ్మలింగం పాండురంగం భజే.

ప్రతి పదార్థము:

శరచ్చంద్రబింబాననం = శరత్కాల చంద్రబింబము వంటి ముఖము కలవాడు, చారుహాసం = అందమైన చిరునవ్వు కలవాడు, లసత్కుండలాక్రాంతగండస్థలాంతం = ప్రకాశించుచున్న కుండలములచే వ్యాపింపబడిన చెక్కిళ్ళ అగ్రభాగములు కలవాడు, జపారాగబింబాధరం = మందారపువ్వు వలె ఎర్రని దొండపండు వంటి అధరము (పెదవులు) కలవాడు, కంజనేత్రం = కమలముల వంటి నేత్రములు కలవాడు, పరబ్రహ్మలింగం = పరబ్రహ్మ స్వరూపమైన, పాండురంగం = పాండురంగని, భజే = భజించుచున్నాను.

తాత్పర్యము:

శరత్కాల చంద్రబింబము వంటి ముఖముతో, అందమైన చిరునవ్వుతో, ప్రకాశించుచున్న కుండలములచే చెక్కిళ్లు వ్యాపించియున్న, మందారపువ్వు వలె ఎర్రని దొండపండు వంటి పెదవులు, కమలముల వంటి నేత్రములు కల పరబ్రహ్మ స్వరూపుడైన పాండురంగని నేను భజించుచున్నాను.

విశేషములు:

ఈ శ్లోకం పాండురంగని ముఖారవింద సౌందర్యాన్ని, ఆయన దివ్యమైన రూపాన్ని విశదంగా వర్ణిస్తుంది. శరత్కాల చంద్రబింబం, చారుహాసం, కుండలాలు, అధరాలు, కమల నేత్రాలు - ఇవన్నీ ఆయన అద్భుతమైన రూపాన్ని ఆవిష్కరిస్తాయి.

---

శ్లోకం 6:

కిరీటోజ్వలత్సర్వదిక్ప్రాంతభాగం

సురైరర్చితం దివ్యరత్నైరనర్ఘైః .

త్రిభంగాకృతిం బర్హమాల్యావతంసం

పరబ్రహ్మలింగం భజే పాండురంగం..6..

పదవిభాగము:

కిరీటోజ్వలత్సర్వదిక్ప్రాంతభాగం (కిరీట + ఉజ్వలత్ + సర్వదిక్ + ప్రాంతభాగం), సురైరర్చితం (సురైః + అర్చితం), దివ్యరత్నైరనర్ఘైః (దివ్యరత్నైః + అనర్ఘైః), త్రిభంగాకృతిం, బర్హమాల్యావతంసం, పరబ్రహ్మలింగం, భజే, పాండురంగం.

అన్వయము:

కిరీటోజ్వలత్సర్వదిక్ప్రాంతభాగం, అనర్ఘైః దివ్యరత్నైః సురైః అర్చితం, త్రిభంగాకృతిం, బర్హమాల్యావతంసం పరబ్రహ్మలింగం పాండురంగం భజే.

ప్రతి పదార్థము:

కిరీటోజ్వలత్సర్వదిక్ప్రాంతభాగం = కిరీటముచే సకల దిక్కుల అంచులు ప్రకాశింపజేయువాడు, అనర్ఘైః = అమూల్యములైన, దివ్యరత్నైః = దివ్యరత్నములతో, సురైః = దేవతలచే, అర్చితం = పూజింపబడినవాడు, త్రిభంగాకృతిం = మూడు వంపులతో కూడిన ఆకృతి కలవాడు (త్రిభంగిమ), బర్హమాల్యావతంసం = నెమలి ఈకల మాలతో కిరీటము అలంకరింపబడినవాడు, పరబ్రహ్మలింగం = పరబ్రహ్మ స్వరూపమైన, పాండురంగం = పాండురంగని, భజే = భజించుచున్నాను.

తాత్పర్యము:

కిరీటముచే సకల దిక్కుల అంచులు ప్రకాశింపజేయువాడు, అమూల్యమైన దివ్యరత్నములతో దేవతలచే పూజింపబడినవాడు, త్రిభంగిమ ఆకృతిలోనున్నవాడు, నెమలి ఈకల మాలతో కిరీటము అలంకరింపబడిన పరబ్రహ్మ స్వరూపుడైన పాండురంగని నేను భజించుచున్నాను.

విశేషములు:

ఈ శ్లోకం పాండురంగని రాజసమైన రూపాన్ని, ఆయన కిరీటం, నెమలి ఈకల అలంకరణ, త్రిభంగిమ రూపాన్ని వర్ణిస్తుంది. దేవతలు సైతం ఆయన్ని పూజించడం ఆయన సర్వోన్నత స్థానాన్ని తెలుపుతుంది.

---

శ్లోకం 7:

విభుం వేణునాదం చరంతం దురంతం

స్వయం లీలయా గోపవేషం దధానం .

గవాం వృందకానందదం చారుహాసం

పరబ్రహ్మలింగం భజే పాండురంగం .. 7..

పదవిభాగము:

విభుం, వేణునాదం, చరంతం, దురంతం, స్వయం, లీలయా, గోపవేషం, దధానం, గవాం, వృందకానందదం, చారుహాసం, పరబ్రహ్మలింగం, భజే, పాండురంగం.

అన్వయము:

విభుం, దురంతం వేణునాదం చరంతం, స్వయం లీలయా గోపవేషం దధానం, గవాం వృందకానందదం, చారుహాసం పరబ్రహ్మలింగం పాండురంగం భజే.

ప్రతి పదార్థము:

విభుం = సర్వవ్యాపకుడైనవాడు, వేణునాదం = వేణుగానమును, చరంతం = చేయువాడు, దురంతం = అంతులేని (మహిమలు కలవాడు), స్వయం = స్వయంగా, లీలయా = లీలగా, గోపవేషం = గోపాలకుని వేషమును, దధానం = ధరించినవాడు, గవాం = ఆవుల యొక్క, వృందకానందదం = సమూహములకు ఆనందమును ఇచ్చువాడు, చారుహాసం = అందమైన చిరునవ్వు కలవాడు, పరబ్రహ్మలింగం = పరబ్రహ్మ స్వరూపమైన, పాండురంగం = పాండురంగని, భజే = భజించుచున్నాను.

తాత్పర్యము:

సర్వవ్యాపకుడై, అంతులేని మహిమలతో వేణుగానము చేయుచు, స్వయంగా లీలతో గోపాలకుని వేషము ధరించి, ఆవుల సమూహములకు ఆనందమునిచ్చుచు, అందమైన చిరునవ్వు కల పరబ్రహ్మ స్వరూపుడైన పాండురంగని నేను భజించుచున్నాను.

విశేషములు:

ఈ శ్లోకం పాండురంగని లీలా స్వరూపాన్ని, ఆయన గోపాలకుని వేషాన్ని, వేణుగానాన్ని, గోవుల పట్ల ప్రేమను వర్ణిస్తుంది. ఆయన సర్వవ్యాపకుడైనా, లీలతో భక్తుల కోసం గోప వేషం ధరించడం ఆయన భక్తసులభత్వాన్ని తెలియజేస్తుంది.

---

శ్లోకం 8:

అజం రుక్మిణీప్రాణసంజీవనం తం

పరం ధామ కైవల్యమేకం తురీయం .

ప్రసన్నం ప్రపన్నార్తిహం దేవదేవం

పరబ్రహ్మలింగం భజే పాండురంగం .. 8..

పదవిభాగము:

అజం, రుక్మిణీప్రాణసంజీవనం, తం, పరం, ధామ, కైవల్యమేకం (కైవల్యం + ఏకం), తురీయం, ప్రసన్నం, ప్రపన్నార్తిహం (ప్రపన్న + ఆర్తిహం), దేవదేవం, పరబ్రహ్మలింగం, భజే, పాండురంగం.

అన్వయము:

అజం, రుక్మిణీప్రాణసంజీవనం, తం, పరం ధామ, ఏకం కైవల్యం, తురీయం, ప్రసన్నం, ప్రపన్నార్తిహం, దేవదేవం పరబ్రహ్మలింగం పాండురంగం భజే.

ప్రతి పదార్థము:

అజం = పుట్టుక లేనివాడు, రుక్మిణీప్రాణసంజీవనం = రుక్మిణీ దేవికి ప్రాణములను ప్రసాదించినవాడు (లేదా ప్రాణతుల్యమైనవాడు), తం = అట్టి, పరం ధామ = పరమధామము (పరమ శ్రేష్ఠమైన స్థానము), ఏకం = అద్వితీయుడైన, కైవల్యం = మోక్ష స్వరూపుడు, తురీయం = తురీయావస్థలో ఉన్నవాడు (మూడు అవస్థలకు అతీతుడు), ప్రసన్నం = ప్రసన్నుడు, ప్రపన్నార్తిహం = శరణాగతుల దుఃఖములను పోగొట్టువాడు, దేవదేవం = దేవతలకు దేవుడు, పరబ్రహ్మలింగం = పరబ్రహ్మ స్వరూపమైన, పాండురంగం = పాండురంగని, భజే = భజించుచున్నాను.

తాత్పర్యము:

పుట్టుక లేనివాడు, రుక్మిణీ దేవికి ప్రాణతుల్యమైనవాడు, పరమధామము, అద్వితీయుడైన కైవల్య స్వరూపుడు, తురీయావస్థలో ఉన్నవాడు, ప్రసన్నుడు, శరణాగతుల దుఃఖములను పోగొట్టువాడు, దేవతలకు దేవుడైన పరబ్రహ్మ స్వరూపుడైన పాండురంగని నేను భజించుచున్నాను.

విశేషములు:

ఈ చివరి శ్లోకం పాండురంగని పరమాత్మ స్వరూపాన్ని సంపూర్ణంగా వివరిస్తుంది. ఆయన పుట్టుక లేనివాడని (అజం), మోక్ష స్వరూపుడని (కైవల్యం), అవస్థలకు అతీతుడని (తురీయం), భక్తులకు కల్పవృక్షం అని (ప్రపన్నార్తిహం) చెబుతుంది. రుక్మిణీ దేవికి ప్రాణప్రదుడు కావడం ఆయన భక్తుల పట్ల కరుణను తెలుపుతుంది.

---

ఫలశ్రుతి:

స్తవం పాండురంగస్య వై పుణ్యదం యే

పఠంత్యేకచిత్తేన భక్త్యా చ నిత్యం .

భవాంభోనిధిం తే వితీర్త్వాంతకాలే

హరేరాలయం శాశ్వతం ప్రాప్నువంతి ..

పదవిభాగము:

స్తవం, పాండురంగస్య, వై, పుణ్యదం, యే, పఠంతి, ఏకచిత్తేన, భక్త్యా, చ, నిత్యం, భవాంభోనిధిం (భవ + అంభోనిధిం), తే, వితీర్త్వాంతకాలే (వితీర్త్వా + అంతకాలే), హరేరాలయం (హరేః + ఆలయం), శాశ్వతం, ప్రాప్నువంతి.

అన్వయము:

యే ఏకచిత్తేన భక్త్యా చ నిత్యం పుణ్యదం పాండురంగస్య స్తవం పఠంతి, తే అంతకాలే భవాంభోనిధిం వితీర్త్వా శాశ్వతం హరేః ఆలయం ప్రాప్నువంతి.

ప్రతి పదార్థము:

యే = ఎవరైతే, ఏకచిత్తేన = ఏకాగ్ర చిత్తముతో, భక్త్యా = భక్తితో, చ = మరియు, నిత్యం = నిత్యము, పుణ్యదం = పుణ్యమును ప్రసాదించునట్టి, పాండురంగస్య = పాండురంగని యొక్క, స్తవం = స్తోత్రమును, పఠంతి = పఠింతురో, తే = వారు, అంతకాలే = అంత్యకాలమున, భవాంభోనిధిం = సంసార సముద్రమును, వితీర్త్వా = దాటి, శాశ్వతం = శాశ్వతమైన, హరేః = విష్ణువు యొక్క, ఆలయం = లోకమును, ప్రాప్నువంతి = పొందుదురు.

తాత్పర్యము:

ఎవరైతే ఏకాగ్ర చిత్తముతో, భక్తితో, నిత్యము పుణ్యమును ప్రసాదించునట్టి ఈ పాండురంగ స్తోత్రాన్ని పఠింతురో, వారు అంత్యకాలమున సంసార సముద్రమును దాటి శాశ్వతమైన విష్ణు లోకమును పొందుదురు.

విశేషములు:

ఈ ఫలశ్రుతి ఈ అష్టకాన్ని పఠించడం వల్ల కలిగే ప్రయోజనాలను వివరిస్తుంది. భక్తితో నిత్యం ఈ స్తోత్రాన్ని పఠించేవారు సంసార బంధాల నుండి విముక్తి పొంది, విష్ణువు యొక్క శాశ్వత ధామాన్ని చేరుకుంటారని తెలియజేస్తుంది.